Mom Tribe als geheel is groot: een locatie, een café, een winkel, ruimtes voor specialisten en een compleet digitaal systeem. Voordat we dat allemaal bouwen, beginnen we met het kleinste stukje dat de belangrijkste vraag beantwoordt. Deze pagina legt uit wat dat stukje is, en waarom.
De hele hub in één keer bouwen is duur en duurt lang. En het rust op een idee dat nog niemand heeft bewezen. Als dat idee niet blijkt te kloppen, hebben we veel geld en tijd gestoken in iets wat niet werkt. Daarom draaien we het om: we bouwen eerst het kleinste mogelijke begin, kijken of het werkt, en bouwen pas verder als het antwoord ja is.
De kleinste versie die je écht kunt gebruiken. Geen half product, maar het dunste complete ding dat één belangrijke vraag beantwoordt. Je bouwt hem niet om af te zijn — je bouwt hem om te leren.
Een goede MVP voor Mom Tribe moet aan drie dingen tegelijk voldoen. Dat is precies wat hem klein én zinvol maakt:
Het moet een moeder die binnenloopt nu al iets opleveren — geen testje, maar een plek waar ze daadwerkelijk wat aan heeft.
Het moet het meest onzekere idee onder het hele concept op de proef stellen — het idee dat, als het niet klopt, de rest geen zin heeft.
Het moet kunnen draaien vóór de volledige hub er staat — anders kunnen we het niet gebruiken om te leren.
Mom Tribe bestaat uit veel onderdelen. Maar de MVP is geen enkel los onderdeel — het is de verbinding tussen de twee uiteinden van de lus die Mom Tribe écht onderscheidt:
koffie → ontdekken → boeken → terugkomen
Het idee: je komt binnen voor een laagdrempelige koffie, ontdekt terwijl je daar zit wat er nog meer kan, en boekt een specialist (een "partner" — denk aan een lactatiekundige of bekkenfysiotherapeut). Beide uiteinden van die lus zijn nodig, want elk uiteinde op zichzelf bestaat al en is niets bijzonders:
Alleen een café is gewoon een café — geen omzet uit diensten, geen concept. Alleen kunnen boeken is gewoon een boekingssite — dat bestaat al overal. Het bijzondere zit in de brug ertussen: dat een koffiebezoek vanzelf overgaat in een geboekte dienst.
Die brug is in de praktijk één ding: de rekening — één lopende rekening waarop je koffie én je geboekte dienst samenkomen, zodat het één soepel bezoek is in plaats van twee losse transacties. Dat samenbrengen is precies het stuk dat je nergens kant-en-klaar kunt kopen. Daarom is dát de MVP.
Een aanname is iets waarvan we hopen dat het waar is, maar nog niet zeker weten. Het hele concept rust op een paar van die aannames. Als de belangrijkste niet klopt, heeft het geen zin de rest te bouwen. Daarom testen we ze in volgorde van risico — eerst de grootste, daarna de volgende.
Komen mensen binnen voor iets kleins en vrijblijvends — een koffie — en is die aanwezigheid daadwerkelijk om te zetten in een betaalde afspraak met een specialist? Dit is de laagdrempelige-voordeur-gedachte, en tegelijk de grootste onbewezen aanname onder het hele concept.
Als je één keer toestemming geeft om het bedrag automatisch af te schrijven, kom je de volgende keer makkelijker terug en neem je meer af, zonder er nog naar om te hoeven kijken. Belangrijk voor de lange termijn — maar het heeft pas zin dit te testen als aanname 1 klopt.
Hoeveel koffiebezoekers worden een geboekte, betaalde partnerdienst?
Niets meer dan nodig is om aanname 1 te bewijzen. Elke stap is een schakel in de lus van koffie naar boeking.
Een QR-code bij binnenkomst (of bij het bestellen van koffie) opent één lopende rekening voor dit bezoek. Zonder afspraak, zonder dat je je hoeft te verantwoorden.
Terwijl de moeder met haar koffie zit, is er één laagdrempelige route naar "wat kan hier nog meer?" — zowel fysiek op tafel als digitaal in de rekening. Hier gaat de meeste aandacht naartoe, want dit ís de aanname die we testen.
Die ene partnerdienst boeken — meteen, of voor een volgend moment.
Koffie en boeking staan samen op die ene rekening. Aan het eind reken je in één keer af met iDEAL.
Koffiebezoekers afzetten tegen geboekte partnerdiensten — het ene getal waar alles om draait.
Het café meenemen betekent niet álles meenemen. We houden de rekening flinterdun — één tab per bezoek, aan het eind iDEAL — zodat we snel en goedkoop antwoord krijgen op aanname 1. Alles wat dat antwoord niet dichterbij brengt, stellen we uit:
Veel van wat we nodig hebben — een boekingssysteem, een kassa, een betaalknop — bestaat al kant-en-klaar. Dat kopen we in. Onze tijd gaat naar het ene stuk dat níémand verkoopt: de verbinding die er één Mom Tribe-bezoek van maakt.
Bestaande, betrouwbare bouwstenen — niet zelf maken.
Het bindweefsel — de eigenlijke waarde van Mom Tribe.
Deze MVP gaat ervan uit dat er al een echte plek open is: minimaal een (pop-up) café met één partnerruimte en een handvol partners. Is er nog geen koffiebezoeker, dan is er niemand om te overtuigen en niets te meten — en is deze MVP een stap te vroeg.